heLLb0y

Bir yoldur,derler ya hayata

Benim yolumun başında sen vardın

Yavaşça,her anı hissederek atmak istedim adımlarımı

Yağmurun altında,usulca el ele yürürken

Su damlaları değil,aşkındı beni sırılsıklam eden

Ama,korktum sıkılmandan

Hızlandırdım adımlarımı,tempoyu arttırarak

Oysa farkettim ki,sen çoktan başlamışsın uzaklaşmaya

Ben hızlanıyorum derken başlamışım koşmaya

Peşinden,sana yetişmeye çalışarak

Tam elini tuttum,ayağım kaydı

Tam yoruldum,tamam,dedim,yanımda belirdin

Bitti artık yeter,dedim,sevdiğini söyledin

Ne yapacağım diye düşünürken çaresizce

Kendimi,kalbimdeki sevgine bıraktım,delice

Bir kez bıraktım olmadı,

İkinci kez bıraktım anlamadın

Sürekli dönüüşm sana olan sevgimden değil

Geriye dönüp baktığımda sana,

Yapmadığım şu kaldı,dememekti

Ben "keşke" lerden ömrümce nefret ettim

Seviyorum ama keşke,

Keşke şunu da yapsaydım dememek içindi sana olan dönüşlerim

Sevgi varsa "keşke" olmamalı diyenlerden oldum hep

Kararsızlıkların,ne istediğini bilmemen bitirdi beni

Ve,severken bile git dedim sana,içim titreyerek

Sana kırgın ve kızgındım,evet,

Ama hiç nefret etmedim.

Çünkü,sen de bilirsin,ölüler nefret edemez

Beraberliğimizin son günleriydi,uçurumun kenarı

Sana git diyerek harcadığım son nefes,

O boşluğa attığım tek adımdı..

Seni gönderirken,ben o uçuruma atladım

Sen gittin,

Ben bittim...