Sen Olmadan Önce..

Mon, 23 Jul 2007 11:43:00 +0300

Sen olmadan önce,yağmurun sesi böylesine hoş duygular bırakmazdı içimde.Yağmur kötü şeylerin habercisi olacakmış gibi gelirdi bana.Gece yatağımda yağmurun sesini dinlerken her an kapı çalacakmış da karşımda ağlayan ve kötü haberi güçlükle konuşarak veren birini görecekmişim sanırdım.şimdi her yağmur bana seni ilk öpüşümü hatırlatıyor.Nasılda ıslanmıştık...Gözlerini gözlerime diktiğinde 'BENİ ÖP'diye bakıyordun. Öyleheyecanlıydım ki;bir türlü o ilk adımı atamıyordum.Sonra dudaklarımız buluştu,yağmur aşkımızın tanığı oldu.
YAĞMUR ARTIK ENDİŞE YARATMIYOR BENDE.
Ne zaman duysam yağmurun sesini,mutlulukla kapıyorum gözlerimi ve kendimi senin öpüşlerine bırakıyorum.

Sen olmadan önce,
özlemek korkuturdu beni.Özlem kavuşamama ihtimalini de getirirdi beraberinde ve ben bu ihtimali hiç sevmezdim.Bekleyişlere yüklenmiş aşkların çok acı verdiğini bildiğimdendi belki de.'Birlikte olmak varken,neden özlemlerce yaşansın aşk?' derdim.Sevgiliyi özlemek dayanılması zor bir duyguydu benim için.Yalnız olmak,paylaşacak onca şey varken hiçbirini paylaşamamak delirtirdi beni.itiraf ediyorum,korkuyordum özlemekten.

Şimdi yendim korkularımı!!!!!Özlenen sendin çünkü.Uzakta da olsan biliyorum ki;
gittiğin her yere götürüyorsun beni.Ve ben seni kavuşma anımızın hayaliyle bekliyorum.Sonra dokunuyorsun bana,güneş oluyorsun,hayat oluyorsun.Seni özlemenin ödülünü veriyorsun...

Sen olmadan önce
güvenmezdim kimseye.Güven duygusuna ihtiyacımın olmadığını düşünürdüm.Kime güvendiysem karşılığı hep acı oldu çünkü.terk edişlerin,ihanetlerin yalanların ortasında yaşarken kendimi ve benliğimi koruma adına,onlar gibi solmama adına yitirdim güven duygusunu.Güvenmessem hay.. ( devamı )

Ben../..Sen (Ceyhun YILMAZ)

Mon, 23 Jul 2007 11:35:00 +0300

Renkler

Mon, 23 Jul 2007 11:25:00 +0300

Turuncu renkli limanlarda tattım aşkı

Batmakta olan güneşin turuncusu

Ucu bucağı görünmez sulara bıraktım sevdamı

Olabildiğince dalgalı,göz alabildiğine mavi

Bembeyaz umutlarım oldu benim

Senin olmadığın kül rengi akşamlarımda

Bir gün gelirsin diye bekledim hep

Yapayalnız gecelerin lacivert koyuluğun.. ( devamı )

Yaşayan Bir Ölünün Faaline Mektubu

Mon, 23 Jul 2007 11:22:00 +0300

Merhaba,Yine Ben..

Kapkara bir hayatın loş bir odasındayım bu gece.Tek ışık kaynağım sigaramın ucundaki kırmızı ateş.İçimdeki karanlıksa hayatımın karanlığından çok büyük aslında.Bu soğuk kalbi biraz olsun ısıtan,artık göremesem de derinliklerinde bir yerlerde hala senin olduğunu hissetmek..

Evet sen varsın..

Soğumuş kalbimde,

Kaybettiğim aklımda,

Unutamadığım geçmişimde,

Boş bir hayal olan geleceğimde..

Sen varsın..

Aşk..

Mon, 23 Jul 2007 11:21:00 +0300

Kimilerinin birkaç kelime,birkaç cümleye sığdırmaya çalıştığı..Kimilerininse tarifinin mümkün olmadığına inandığı o müthiş duygu..

Ya da,aşk,bir tiyatro..

Bazen tek kişilik bir dram,bazense içindeki karakterlerin birbirlerini çok iyi tamamladığı,izlendiğinde keyif veren,kendinizi içinde hayal etmekten,bu oyunun bir parçası olduğunuzu hissetmekten büyük keyif aldığınız,iki kişilik muhteşem bir gösteri..

Peki ya,aşk,hayatın hareketliliğine gizlenmiş,herkes tarafından keşfedilemeyen,çoğu insanın,yürüme fırsatını hiç bulamadığı bir yol ise ? ?

Kimi zaman içinde kaybolup,yitip gidebileceğimiz bir zifiri karanlık,kimi zaman bir yıldızın ufak bir pırıltısının bile bize,tüm ince ayrıntılarını ihtişamlı bir şekilde sergileyebildiği bir yol..

Bazılarımızın,engellere,canımızı yakan dikenlere rağmen eşsiz güzellikteki güllerle kaplı,acıyı hazza dönüştürmeyi başaran,bu amaç için üzerinde ilerlemekten mutluluk duyduğu..Bazılarımızın bu engellere takılıp,bu sonlara yenilip bir an önce bu doğrultudan uzaklaşmak istedikleri..Bazılarımızın ise cesaretlerini bir türlü toplayamadıkları için asla görmek istemedikleri o yol..

Belki Aşık Veysel'in söylediği gibi uzun,ince..

Ya da kimbilir,Mahzuni Şerif'in dizesindeki gibi,yolun sonunu görebilecek kadar kısa..

Ya sizce ? ?
.. ( devamı )

Sana Yaşadığım

Mon, 23 Jul 2007 11:18:00 +0300

Bir yoldur,derler ya hayata

Benim yolumun başında sen vardın

Yavaşça,her anı hissederek atmak istedim adımlarımı

Yağmurun altında,usulca el ele yürürken

Gece..

Mon, 23 Jul 2007 11:17:00 +0300

Yine Gece..

Ben yine kendimle ve kağıt kalemimle baş başayım. Bugün bir forum başlığında gördüğüm “Gece mi insanı hüzünlendiren,yoksa insan mı hüzünlenmek için geceyi seçen?” sorusu var içimde.Peki cevap?

Gece olmadan emin olamazdım ki cevaptan.Ve beklediğim an da geldi sonunda.İşte GECE..

Cevap hiçbiri bence.Ne gece hüzünlendirir bizi,ne de hüzünlenmek için biz seçeriz geceyi.Hesapsız suçlayabileceğimiz tek şey gece bu hayatta.Evet gece suçlu,ama suçu bizi hüzünlendirmek değil,bize içimizdeki bizi göstermek.

Kendimize bile açıklayamadığımız şeylerin suçunu yükleriz geceye.Kendimizin üstümüze alamayacağı,kaldıramayacağı şeylerin suçunu.Aşklarımızı,imkansız hayallerimizi,nefretlerimizi,üzüntülerimizi.Peki niye? Çünkü suçlayabileceğimiz başka bir şey yoktur kendimizden başka ve ken.. ( devamı )

Ayrılık Vakti

Mon, 23 Jul 2007 11:15:00 +0300

Zaman,virgüllerle birbirine bağlanmış sıralı cümlelerin sonuna nokta koyma zamanı.Daha ne kadar uzatabilirsin ki yara almış,günü geçmiş sevdaları.Daha ne kadar üç noktalı cümleler kurarsın yarım kalmış umutlarına dair.

Kalbindeki duygular,düşüncelerin ve mantığınla çelişmektedir artık.Daha kaç tane soru işareti koyabilirsin bu çelişkilere.Ya da kaç ünlem daha,korkularının sonuna.

Üç nokta,soru işareti ve ünlem.Biri yarım kalmışlığın,bir diğeri çelişkilerin,diğeri ise korkuların ifadesi.Tüm bu hislerin birarada allak bullak birbirine karıştığı kaç cümleyi bağlayabilirsin virgüllerle.

Sonunun ayrılık olduğunu bildiğin bir sevgiyi yaşayabilir misin tüm benliğinle?

Peki ya,yarım kalmış birşeylerin olduğu,çelişki ve korkuların kıskacında olan bir hayatı? O hayat senin hayatın mıdır,yoksa daha önce kendine çizdiğin bir şablon mudur yaşadıkların?

Dili,dini,ırkı ne olursa olsun,olsun ya da olmasın,tüm insanların amacıdır mutlu olmak.Sen mutlu olabilir misin,kendini hapsettiğin bir şablonun içinde?

Kısa ve öz cümleler kurmalıyım artık hayatta,kesin ve kararlı...

İnsan gitmeyi de bilmeli.Ama önemli olan nerede,ne zaman ve nasıl gideceğini bilmek.

Çok sevsen de,çok sevilsen de,değer versen de,yokluğu canını yakacak ve onsuz olamayacak olsan da yapabilmeli.Eğer sonunun ayrılık olduğunun farkında ve bundan eminsen uzatmamalı.Çünkü geç kaldığın her saniye,günü gelip herşey bittiğinde çok daha fazla yakacaktır canını.

Dedim ya,

Vakit artık, AYRILIK VAKTİ :(

.. ( devamı )

İçimdeki Ben !

Mon, 23 Jul 2007 11:03:00 +0300

Gece korkak,
Saklanmış karanlığa.
Gece Hain,
Hapsetmiş herkesi kendi yalnızlığına.

Ay,bir tablo..
Baktığında Göldeki yansımasına
Ay bir ışık,
Gecenin karanlığıyla savaşmakta.

Ateş sıcak,
Dokunduğun an yakacak tenini.
Ateş öfkeli,
Çünkü elbet sönecek günün biri.

Su,berrak.
Temizler tüm kiri,pası
Su,Coşkulu
Evrene hayat veren sıvı..

Ve içimdeki ben..

İçimdeki ben çaresiz,
Sıkışıp kalmış,gecenin karanlığıyla ay ışığı arasında.
İçimdeki ben,karışık,
Bazen ateşin öfkesi,

bazense suyun coşkusunda...

(NoT:Bir şiir olamayacak kadar basit bir yazı bu,belki de..Ama kimi zaman en basit haliyle anlatmak gerekir bazı şeyleri..Bu yazı,Gecenin bir vakti,okyanus kıyısında yakılmış bir ateşin başında gokyuzundeki Ay'i izleyen adamın öyküsü..)
.. ( devamı )

Benim Adım Gri !

Mon, 23 Jul 2007 11:05:00 +0300

Bazen Siyah´ım,bazen beyaz.Ama sanırım,ikisinden de var bende biraz..

An gelir gözlerimden okursunuz içimi.Hani beyaz bir kağıdı ışığa tuttuğunuzda arkasını görürsünüz ya kağıdın,işte öyle..Gözlerimin ışıltısında kalbim görünür kimi zaman.Sevincim,coşkum çocuklaştırır yüreğimi,dudaklarım genişler,koca bir tebessüm yaratır.O tebessüm büyüdükçe büyür gönlümde.Kabıma sığamam.Bazen çılgınca hareketler yaptırır bana,bazense küçücük,masum bir öpücük olur sevdiklerimden birinin yanağına.Beni ve etrafımdakileri ısıtan bir güneş doğmaktadır içimde.Mutluyumdur..

Kimi zaman ise karanlığa bürürüm hayatımı.Çünkü gecenin rengidir siyah ve gecede saklanır herşey en iyi şekilde.Yatağıma uzandığımda umudumu sararım geceye,ya da umutsuzluğumu..Belki hayallerimi,belki de hayal kırıklıklarımı..Ama çoğu zaman da yalnızlığımı..

Hayatında biri olsa da,olmasa da kafanı o yastığa koyduğunda yalnızsındır.Yalnız olmayı sen değil,yalnız olmanı gece istemiştir.Gecenin kollarında bulursun kendini.. ( devamı )

Ben.. Sen...

Ben seni seviyorum,sen gezmeyi

Senin hep gittiğin yere hiç gidemiyorum ben

heLLb0y

Sen Olmadan Önce..

Ben../..Sen (Ceyhun YILMAZ)

Renkler

Yaşayan Bir Ölünün Faaline Mektubu

Aşk..

Sana Yaşadığım

Gece..

Ayrılık Vakti

İçimdeki Ben !

Benim Adım Gri !